20 kasım 2012 galatasaray manchester united maçı

manchester united'ın cehenneme gireceği ve çıkamayacağı maç. bu maç bizim ayağa kalkma ve kendimize gelme maçımız imparatorundan, taraftarına, futbolcusundan, yönetimine kadar hep beraber kazanacağız bu maçı.

tribün takım işbirliği bize ikinci turu getirecek. bu maç çok kritik. tribünün rakibi baskı altına alması lazım, şimşek gibi üzerlerine çökmemiz lazım. manu kendine gelene kadar maçı bitirmiş bile olabiliriz. rakibimiz garantilemiş, bu maçtan kazanacakları çok bir şeyleri yok, ama daha da iyisi bizim kaybedecek hiçbir şeyimiz yok. zaten yapılan koreografi manu'yu henüz sahaya çıkarken kalbinden vuracak, demedi demeyin (u: zebani smaylı)

tek ihtimali olan insanların hikayesi devam ediyor.. sami yen-2012 ! no way out manchester !

not: maçtan önce alkolü minimum seviyede tutmak önemli. taraftarın canlı olması lazım. şahsen ben diğer maçların aksine bu maça giderken sadece ağzımı ıslatacağım biraz o da maç moduna girebilmek için. içmeyin efendim.

galatasaray-milan maçını "nasıl olsa gaatasaray yener" mantığıyla izlemeye tenezzül etmediğimiz günleri özlememiz nedeniyle topyekün galatasaray'ı destekleyeceğimiz maç.
herşey selçuk-burak-umut (u: üçüde trabzonun ekmeğini yemiştir) üçlüsünün formuna bağlı gibi geliyor.

bir profesyonel taraftar olarak karakteristik bir futbol anlayışı olmayan, salla patiden ortalarda dolanan türk futbolu gibi, galatasaray'ı da desteklemeyeceğim müsabakadır. türk futbolunun ve gs'nin ipinde olur mu, olmaz. kişisel görüş beyanı işte.

dün havaalanına gitmeden önce ''ne gerek var? boşa gaza getiriyorsunuz. zaten yedeklerle gelmişler. sizi anlamak da zor!'' diyenler vardı. bizi anlamayın da zaten. bu arada ingiltere'de taraftarlar gözaltına alındığında bu medyamız nerdeydi? havalimanında o kadar abartılı şeyler olmadı. maça gelince biz galatasaray'ı kazanırken sevmiyoruz, kaybedince daha çok bağlanıyoruz ama, ''bu gök deniz nerede var, yürüyelim arkadaşlar'' derken kaybetmek aklımızın ucundan dahi geçmiyor.

emre piçinin 11'de olmadığı maç. hiç umut, şevk yoktu ama, bu haberi duyunca sevindim, yalan yok. her türlü sonuca açığım. welbeck'e dikkat.

burak yılmaz'ın golüyle, 1-0 galatasaray'ın kazandığı maçtır.

bu muhteşem galibiyete ithafen, entellektüel bir galatasaray taraftarının söylediği ''ibretlik galatasaray marşı''nı paylaşmaktan gurur ve onur duyarım.
http://tinyurl.com/d667jtt

emre piçi girdikten sonra kafadan 3 kilo vermişimdir. beklediğim gibi welbeck zorladı sadece. velhasılı 2. tur'a çıktık artık. cluj puan alamaz manchester'dan.

tahmin ettiğimiz gibi neticelenmiş maçtır. galatasaray'ın 'tek ihtimali' vardı, neydi o ? kazanmak. galatasaray kazanması gereken maçları tarihi boyunca hep kazanmıştır o an ki performansı ne kadar düşük olursa olsun. ilk yarı olmasa da ikinci yarı baya iyi oynadığımızı düşünüyorum. zemin iyiydi, taraftar ve takım iyiydi ve bu sefer emeğimizin karşılığını, iyi oyunumuzun karşılığını aldık. riera ve amrabat ikilisi hayatının maçını oynadı diyebilirim. son zamanlarda bu ikiliden böyle bir performans görmemiştim. bu biraz maçın havasından kaynaklandı gerçi ama umarım devam ederler böyle.

galatasaray eski günlere geri dönüyor, tek ihtimali olan insanlar yoluna devam ediyor. hayırlısı olsun.