ahmed gunbay yildiz

ortaokul ve lise yıllarında namaza başlatmak için okutulan romanlardı. sonra halit ertuğrul modası geldi bunlar rafa kalktı.azad kuşları'nı,yanık buğdaylar'ı okumuştum. gerçekten duygusal yazıyor üstad. yanılmıyorsam en çok okunan romancı ünvanı vardı.

Çiçekler susayınca diye kitabı olan,
dili sade ve akıcı olan dini ağırlıklı kitaplar yazan yazarımız.

4 yıl önce sultanahmet'te kitap fuarında karşımda görünce diğer okurlarından farklı olarak:

- hocam ben sizin manyaaaaağınızımmmm, sizin ben daşşaklarınızı gezdirem. ya hocam napıyorsunuz, yazık değil mi bu bünyeye? kitaplarınıza köle ettiniz beni, hep karamsar hep ayrılık. artık tam çilekeş oldum çıktım hocam.

kahkaha attı, belki de ilk kez böyle bir tepki verdi bir okuru, şaşırdı. hangi kitaplarını okuduğumu sordu, hepsini bir solukta saydım ve en son bir dünya yıkıldı'yı söyleyip arkasından:

- hocam o bir dünya yikildi kitabı benim de dünyamı yıktı..öyle kitap mı yazılır ya..bunu çoluk çocuk okur der acır insan biraz..o ne biçim bişeydi öle ya..defalarca okudum ben.2-3 değil..ne zalım bir romandı o yaaa.onu da sen anlatmışsın eyvallah.. haluk,medine olaylarında haluk adamıma çok üzülmüştüm hele ki sonda medineyi subay arkadaşı isteyince..olur mu, yazılır mı, yapılır mı böyle birşey .. (u: üzülen sımayli)

deyip gülüştük. kendisinden en çok adama koyan, mahveden, hüzne garkeden romanını vermesini istedim yenilerinden. o da imzalayıp verdi, sonra ayrıldık.