annemin örgü lif ile keselerken, derimi soyduğunu aklıma getirmiş başlıktır.
her banyo sonrası, kavruk derim kızıla dönerdi.
her banyo sonrası, kavruk derim kızıla dönerdi.
tarih olan anneler. simdilerde yok herhalde. mazide normal karsilanirlaken günümüzde yerden yere vurulabilirler yer yerinden oynar.
sobalı bakır kazanda,plastik leğende ve hacı şakir sabunla yıkanan bir nesil için kaçınılmazdır.
her çocuğun yaşadığı travmadır. annelerimiz kutsal ve cennet ayaklarının altında biliyorum. ama kabul edelim ki bizleri yıkarken suyun sıcaklığını bizim çığlığımıza göre ayarlarlar. hele o keseleme kısmı. vay anam vay. birde biz ağladıkça kafaya yediğimiz taslar.