arkadaş

kendisinden başka herkesten korkan ve güvende olma ihtiyacı hisseden insanın;
arkasında gözleri olmadığı için bu güven hissi verme işini,
hem kendinin başkaları için hem de bu başkalarının kendisi için yaptığı zaman aldığı isimdir.

Ve bir genç, şöyle dedi:

“Bize arkadaşlıktan bahset.”

Ve o cevap verdi:

“Arkadaşınız, cevap bulan ihtiyaçlarınızdır.
O, sevgiyle ektiğiniz ve şükranla biçtiğiniz tarlanızdır.

O sizin sofranız ve ocak başınızdır.
çünkü ona açlığınızla gelir ve onda huzuru ararsınız.

Arkadaşınız sizinle içinden geldiği gibi konuştuğunda, ne ‘hayır’ demek zor gelir, ne de ‘evet’ demekten çekinirsiniz.

Ve o sessiz kaldığında, kalbiniz onun kalbini dinlemek için sessizleşir.

çünkü arkadaşlıkta, kelimeler susunca, tüm düşünceler, tüm arzular ve beklentiler, gürültüsüz bir sevinç içinde doğar ve paylaşılırlar.

Arkadaşınızdan ayrıldığınızda ise yas tutmazsınız; çünkü onun en sevdiğiniz yanı, yokluğunda daha bir berraklık kazanır, tıpkı bir dağın, dağcıya, ovadan daha net görünmesi gibi…

Ve arkadaşlığınızda, ruhsal derinlik kazanmaktan başka bir amaç gütmeyin.

Ve arkadaşınıza, kendinizi olduğunuz gibi sunun.
Eğer dalgalarınızın cezrini bilecekse, meddini de bilmesine izin verin.

çünkü salt zaman öldürmek için bir arkadaş aramanızın anlamı olabilir mi?
Onu, zamanı yaşatmak için arayın.

çünkü o ihtiyaçlarınızı karşılamak içindir, boşluğunuzu doldurmak için değil.

Ve arkadaşlığın hoşluğunda, kahkahalar, paylaşılan hazlar olsun.

çünkü küçük şeylerin şebneminde, yürek sabahını bulur ve tâzelenir.”

Halil Cibran.

that is just problem:
var mı böyle bir arkadaşınız, kardeşiniz?
cevabınız "evet" ise bahtiyarsınız demektir...

eskiden oyun oynarken bu bölüm zor ver orayı sana geçeyim diyen arkadaşlarımız vardı. oyunlar kolay değildi belki ama hayat daha zor ve şimdi öyle arkadaş bulmakta zor.

"tanış" ile "gardaş" arasında bir yerde.