nuri bilge ceylan'ın oscar'a aday adayı olan ama adaylığı kazanmayan, cannes ile yetinen önemli filmi.(u: diğer aday filmleri izleyen biri olarak şunu söyleyebilirim bu film listeye alınmalıydı ) çocukken bildiğim veya bize öğretilen anadolu insanının duyarlılığı, anadolu insanın temizliğidir. bozkırda bir eve misafir olduğunda ev sahibinin seni yatakta yatırıp kendinin yerde yatması... bunlar beynimize kazınmadı bunlar gerçekti, köyümde öyleydi diğerlerinde de... evet hâlâ öyle ama televizyonu açtığımızda gördüklerimiz veya gazetelerin üçüncü sayfa haberleri bize ne oluyor dedirtiyor bazen film de bu sorunun üzerine yürüyor. aslında medeniyet aidiyetim yüzünden filmi zor izlemiştim. değindiği yerler çok önemliydi mesela kadının toplumumuzdaki yeri/gücü(u: cinayeti işlettiren kadın veya yılmaz erdoğanın karısıyla telefon görüşmesi hatta konuk oldukları evde çay ikram eden kızın dağıttığı şehvet ), anadoluda zamanın geç akması ve elma sahnesi, cesedin bagaja konurken şoförün cesedin yanına karpuz koyabilmesi bunlar üzerinde durulması gerekilen şeyler lakin bu duygular bize ait olmayan duygular. nuri bilge'de benim gibi mi düşünüyor bu benim için önemli değil. filme dönücek olursak film bence güzeldi. üç maymunu çok zor izleyen biri için bilet alıp yeni bir nuri bilge filmine gitmek pek aklı selim bir hareket değil ama çıkışta ben pişman olmamıştım. (u: eğer bu film hiç akıcı değil diyorsanız hemen kapatın filmi )(u: sana göre değil bu film )(u: son olarak bir itiraf )(u: izlerken arkadaşıma dönüp müzik yok filmde demiştim ve iki dakika içinde bir sahnede arabada neşet çalmaya başlamıştı )(u: gb )