deliliğe övgü – Muhalif Sözlük
DELiLiğE öVGü / ERASMUS

Gerçek bilgelik deliliktir, kendini bilge sanmak gerçek deliliktir...

Bir takım kimseler vardır bunların edepleri o denli yetersizdir ki, papalar ve büyükler hakkında en hafif bir alay duymaktansa isa hakkında küfürler işitmeye razıdırlar...

iki ordu karşı karşıya geldiği, savaş tamtamlarının gökyüzünü doldurduğu zaman okumaktan bitmiş tükenmiş, gamlı ve cansız bir ömrü güçlükle sürükleyen filozofların çehreleri ve sözleri neye yarar ki...

Herkes seni ıslıklıyor, sen kendini alkışladıktan sonra sana ne! işte insanın kendini alkışlamasına sebep yalnız deliliktir...

Kadınlar bilhassa budalalıklarını örtmek söz konusu olduğunda ne kadar da marifetlidirler...

Hiç yaşamamış insan için ölüm saatlerinin hepsi eşittir...

çoğu için büyük işlere cüret etmek yeterlidir... Eh ömürlerinin geri kalanını da kendilerine büyük bir işi başaracak kadar uzun bir süre verilmediğinden şikayetle geçirirler...

Bizi yalnız kanaatler mutlu eder...

Uzun sürmez sarhoşluğun sersemliği, geçer ve keder koşa koşa geri döner...

insanların büyük kısmı kendilerine bitmez tükenmez davaları izlemek için azap ederler... Bunlar hem işlerini uzatan hakimi hem de kendilerini aldatan avukatı zengin etmek için yarış edenler gibidirler...

Tekrar dirilişden sonra yiyilip-içilir mi? diye sorarlar... Adamlar açlığa, susuzluğa karşı önlem alıyorlar... öngörüleri takdire şayan!

Bir sürü kız gördüm ki kendilerini tanrıça sanarak meziyetleriyle, zerafetlerini arkalarında yerlerde süründürdükleri kuyruklarıyla ölçerler...

Din ödevleri aşağı yukarı devletin yönetimi gibidir... Prens işlerini nazırına bırakır o da katiplerine... Rahipler de alçakgönüllülüklerinden dindarlığı halka bırakırlar!

Bilge eğlenceli partilere davet edilmesi istenen insanların sonuncusudur...