en son "bu ne lan saçma sapan bi oyun" diyen arkadaşın "bi keren oyna da gör" dediğim oyun.Ve hala kastamonuspor u süper lige çıkarmayaa çalışıyor. Ben daha çok cm yi severim çünkü o daha samimi geliyor.Neyse bıkmadan oynadığım tek oyun.
bağımlılık yapan,adamı hasta eden,uykusuz bırakan manyakça bir oyun.
7 sezonluk galatasaray macerasının ardından yeni bir heyecan için arkamda 6 lig 5 tk şampiyonluğu 2 cl şampiyonluğu bırakarak istifayı basıyorum. o sırada alaman diyarlarından van gaal'in emeklilik haberi ve bayern'in teklifi geliyor. bayern de son şampiyonluğu 2010 yılında almış. hedefi "şampiyonluğa oynamak" olarak belirliyoruz yönetimle ve hedefe ulaşmak için 60 milyon avroyu transfere harcıyorum. güzel bir hazırlık dönemi falan derken neyse lig başlıyor.
resmen bok gibi başladık sezona ilk 7 maç 2g 1b; ligin dibine demir attık. en çok can sıkan da ulan her maç penaltı golü yiyoruz. 10. haftadan sonra işi toparladık ve devreyi lider gladbach'ın 9 puan gerisinde 8. sırada tamamladık. sonra nasıl olduysa harika bir çıkış yapıyoruz hamsik ve granero'nun katkılarıyla. son 5 haftaya girilirken 2. sıradayız ve uefa kupasında da yarı finale yükseliyoruz. fakat o sırada takımın kıralı hamsik ve forvet oyuncum 2'şer aylık sakatlanıyorlar. her şeye rağmen yarıştan kopmuyoruz ama gidip de mal gibi liden düşmesi kesinleşmiş takıma 33. hafta maçında yeniliyoruz.
son maç lider wolfsburg ile allianz arena'da. 3 puan gerisindeyiz, şampiyonluk için galibiyet gerekiyor. maç başlıyor, ortada giderken ilk yarının sonlarına doğur mal gibi bir top kaybı sonucu golü yiyoruz. ikinci yarıya "overload" emrini vererek girdikten sonra 68 ve 70'te 2 gol ile öne geçiyoruz. tribünler yıkılıyor adeta. 7 sene sonra şampiyonluk mu geliyor?
nahhhhhh geliyor. dur bakalım 90+2'de münih'ten gol haberi var aminaki. heriflerin 2. yarıdaki tek atağı alan. uzaktan bir salladı herif laaak diye astı ibne. maç sonu bir bakıyoruz "wolfsburg strike lucky". seninamınakorum lan var mı böyle bi dünya?
neyse; o anlık müthiş sinirle çıktım oyundan. bi daha oynayacağım maçı. girdim oyuna, maç sitresini tekrar yaşamamak için hemen tatile çıktım; yönetimi asistana verdim. bu mal da gitti yenildi. sonra bi daha çıkıp girdim; bu sefer yendim. ama içime sinmedi lan resmen bu şampiyonluk. çıktım oyundan tekrar. yine girdim birkaç kere ama bu sefer maksadım kaybetmek. asistana bırakıyorum; her maçı kazanıyor it.
sonra ben girdim devreye. yenilmek üzere taktikler yapıyorum. paftan gelen ve hiç oynanamış adamı oynatıyorum herif gol atıyor, rakibe top göstermiyoruz falan. hatta bir maça sağ ve sol kanatta 4'er kişi tren halinde ve 2 forvet ile çıktım "overload" emri de vererek maçı 3-0 kazandı mallar. en son artık kaleye oyuncu koyunca zor da olsa kaybettik. verdik şampiyonluğu sonunda. lan, o değil de heriflerle nerdeyse 10 kere oynadık asistanla, sonuncu dışında sadece 2 kere kazandılar. strike lucky pehhh.
lafı da çok uzattık ama; işte böyle ibne bir oyun bu.