gelmiş geçmiş en iyi türkçe dizeler

iyi ki bilmiyor kalabalıklar
yağmura bakmayı cam arkasından
insandan insana şükür ki fark var
birine cennetse birine zindan
iyi ki bilmiyor kalabalıklar

Sezai karakoç

yalnızlıklarımda elimden tuttular
(b: uzak fısıltıları içimi ürpertir
sanki gökyüzünde bir buluttular
nereye kayboldular şimdi kimbilir)(u: Manyaiyim bu misralarin)
ne kadınlar sevdim zaten yoktular(u: Nirvanam)
böyle bir sevmek görülmemiştir

Attila ilhan

Bedenin tecritmiş geçliğinden,
ikisi de yalnızmış,
geceler öpüyormuş memelerinden…

Yılmaz odabaşı

bir çiçek bahçesinde geceye durgun kalışın yağmur sıcağı gibi

öptüm sonsuz gidişinden saçlarının seyriyle seni

cahit zarifoğlu

bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti

çünkü iki kişiydik.

cemal süreya

ömrün ne sonundayız, ne de henüz başında
Otuzüç yaşındayız, hep otuzüç yaşında
(b: içim sensin bu ilde, dışım sensin Rüveyda
Rüveyda, ben sendeyim sen bendesin)Rüveyda

-nurullah genç-

bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek

iki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar

böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar

zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar

cemal süreya

bir misafirliğe gitsem
bana temiz bir yatak yapsalar
her şeyi,adımı bile unutup
uyusam

melih cevdet anday

şiirler yazdım, kitaplar okudum

elime bir bardak aldım, onu yeniden oydum

derinlerde kaldım böyle bir zaman

kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan

ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları

söyleşin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum.

(gbkz:
edip cansever)

biliyor musun az az yaşıyorsun içimde,

oysa ki seninle güzel olmak var.
(gbkz:
edip cansever)