gök

gökyüzüdür. asıl hali ''kök''tür. ''k'' sesi zamanla ''g'' sesine dönüşmüştür. ayrıca gök türklerde kutsallık belirtir, eklendiği tanıma kutsî bir görev, unvan biçer.

(bkz:gökbilge)
(bkz:gökbörü)
(bkz:göktürk)
...

eski Türkçe'de tengri manasına gelerek kutsiyeti zaten ortada olan bir sözcüktür.

göktanrı der secdeye kapanırım. (u: derviş silme çarpılırsın)

asıl kelime anlamı "mavi"dir ve zamanla sema kelimesini karşılar hâle gelmiştir.
(bkz:göğermek)