sercan sararer'den 3.lig'de oynayanlarına kadar neredeyse tamamının mesut özil'in ekmeğini yediği, vatandaşlıktan çıkarılmaları gereken kitle. milli takımınızdaki ve süper lig'deki meseleler hepinizi malumu, oraya girmiyorum bir yunanistanlı olarak. alt liglerdeki duruma değineyim biraz. efenim 2 hafta oldu 2.lig başlayalı. kızılcahamamspor'un ilk hafta çamlıdere deplasmanını, bu hafta da içerideki kırklareli maçını canlı izledim. takımın ismi en büyük oyuncusu cem atan. neden? 2 kere avusturya milli olmuş, gençlerbirliği'nde oynamış, zamanında az kalsın beşiktaş'a transfer gerçekleşecek bir adam. peki ne özelliği var? hiç. var aslında, gurbetçi oluşu. bu kadar yani. etiketi, tipi falan. bu adam çamlıdere maçında 90 dakika boş boş gezindi, kırklareli maçında da sahanın en kötüsüydü. devre oldu, henüz 0-0 durum. sözlükten yakupcemil'e ''bu gurbetçileri vatandaşıktan çıkarmak gerek'' mesajı attım. hocadan bekliyorum ki devre arası alsın artık bu adamı. ikinci yarı başladı, o da ne? cem yine sahada. santra yapıldı, çok geçmeden kırklareli taktı bize. benim iki haftadır ilk dakikalardan itibaren gördüğümü hoca golü yeyince gördü. anında oyundan aldı herifi. sonuç mu? sonradan girenlerin üstün gayretiyle bir baskı kurmuşuz, o biçim. 1-0'dan döndü, 3-1 bitti maç. işte bu kadar bu iş. hakedene vereceksin formayı. ''etiket, cv, tip, alamanya görmüşlük'' gibi kriterlerle dilenirseniz her topçuya, futbolunuz ilerlemez türkiyeli kardeşlerim.
not: gurbetçi topçularla bir sorunum yok. iyi gurbetçiye ''bu adam gurbetçi, atın bunu'' demem elbette. benim uyuz olduğum dava, almanya'da, avusturya'da vasat takımlarla birkaç maça çıkmanın oyuncuya milyonlar vermek, direkt 11'e koymak, ''şak'' diye milli takımın kritik bölgelerini emanet etmek için tek başına yeterli olması.
not: gurbetçi topçularla bir sorunum yok. iyi gurbetçiye ''bu adam gurbetçi, atın bunu'' demem elbette. benim uyuz olduğum dava, almanya'da, avusturya'da vasat takımlarla birkaç maça çıkmanın oyuncuya milyonlar vermek, direkt 11'e koymak, ''şak'' diye milli takımın kritik bölgelerini emanet etmek için tek başına yeterli olması.