kadıköy

memleketimden daha çok severim. çünkü fikren ve bedenen elinde büyüdük sayılır. 2011'den beri ayrıyız yalnız, sıla hasreti çekerim. ne zaman istanbul'a ayak bassam söğütlüçeşme'de iner telaşla altıyol'a yürürüm. boğa'ya gelince gözlerim dolar, bir süre ağır çekimde rıhtımı seyreder ve aheste aheste çarşı'ya inerim. oradan kiliseler sokağına dalar, ara sokaklardan gelişigüzel moda'ya çıkarım. kaldırım taşlarını ezerken mazinin de aşk ve ideoloji dolu günlerini yâd ederim. sonra moda çay bahçesinin gözlerden ırak bir köşesine çekilir, dersimli cemo'dan haraç minvalinde bir çay söylerim. o berbat çayla birlikte chp'li gelmiş geçmiş bütün belediye başkanlarını düzer ve günbatımını beklerim. gün batar, güneş bir altın oluk gibi denize akar ve ben de başım önde yatsıya çıkmayacak "geçmem bi' daha kadıköy'den" yeminini ederek üsküdar yolunu tutarım.. https://youtu.be/2AojvVv_i5I

hakkında söylenen meşhur fıkra şöyledir;

(i: birgün kırşehirli bir zat, kadıköy'e gelmiş. yoldan geçen bir adama ''hele gardaş burası nere?'' demiş. adamda ''kadıköy'' cevabını vermiş.
ve kırşehirli patlatmış isyan cümlesini ''bu kadıköy'e köy diyenin, bizim kırşehir'e de şehir diyenin ak'')

doğup büyüdüğüm yer. ama istanbul kadıköy değil. söylesem çoğunuzun bilmeyeceği bir ilçenin köyü.
benim için bunun kadar önemli olanı ise şikeci rakibimizin sahasında kupa kaldırmamıza ev sahipliği yapan ilçe olmasıdır.

(bkz:sahasında kupa kaldığımın çocukları)

bir türk büyüğünün "kadıköy'e köy diyenin,kırşehir'e şehir diyenin..." diyerek yorumladığı kent.

anadolu yakasının en renkli semtidir kendileri. sokak çalgıcıları,çiçek satan çingeneler,balık-ekmek..bir de haydarpaşa istasyonunda mahsur kalıp bir kedinin alaycı tavırlarına maruz kalmışlığımızla hafızamızda ayrı bir yer edinmiştir.

anadolu yakasının istiklali konumundadır.

çocukluğumda mahalle arkadaşlarımla beraber maltepe'den (kaçak) trene binip, indiğimiz söğütlüçeşme istasyonundan başlayarak dört bir tarafını harman ettiğimiz, çok defa buraya gitmeme neden olan anadolu yakasında vizyona ilk giren hollywood yapımı filimlerin gösterildiği tarihi süreyya sinemasının (şimdi süreyya operası olmuş) olduğu, fenerbahçe gibi nefret ettiğim bir klüple özdeşleşmiş, ruhsuz ve yapay ilçe.

(bkz:usame baba bize kıyak yapsana kadıköyü bombalasana)

liseyi okuduğum hayatımdan 4 yıl çalan semt.
akmar pasajı ayrı bir başlık konusudur.
reks sineması yine aynı şekilde.
belediyenin chpli olmasına rağmen ülkü ocakları gayet aktifdir.fikirtepe fc'den dolayı.
yazıcıoğlu civarlarında cd var cd var diye kafanızı tırmalamalarını maruz görünüz.ekmek parası.
osmanağa caminin arasında kapalı mekanda her markanın kolpa ayakkabıları mevcuttur.
altıyoldaki kadiköyün simgesi boğanın üstüne çıkıp fotoğraf çektirenler görürseniz bayılmayın.
moda sahilde liseli sevgilileler öpüşür, sevişir, içer umuma açık kerhane rolü görür gençlerimiz için.
sevgilinizle giderseniz çingenelerin çiçeklerinden kurtulmak için ayrı bir efor sarfetmeniz gerekecektir.
ha birde bol sayıda kilise vardır kadiköyde.

büyüme hususunda mübâlaa etmiş bir köyümüzdür..

Bir ofis acılası semt.