kadikoy'un ozu olan unlu semt. genelde kalbur ustu kisiler oturur. parklari, ara sokaklari, kiliselerin icerisinde yetim camisi, deniz manzarali banklari, cay bahceleri, tarihi binalari ve kafa yerleri ile benim icin universite yillarimin eskitemedigi idi. ondan daha dashshaqli yerler elbette vardi istanbul'da ama moda'nin yabanci havasinda insanin kendini daha da yalniz hissetmesi ve daha cok huzne sarilmasi gibi yoktu. bahariye'nin ortasindaki meshur adliye onunde sonbahar geceleri en karanlik bankta az oturmadim hatta az mizika calmadim. allah'tan issiz vakitleri seciyordum ki para veren olmuyordu...

moda sevgimi ve moda'ya saygimi bana o yillarda takilan her cinsiyete gostermisimdir. ayri bir yeri vardi ben de ve su an -nedendir bilmiyorum- birden burnumda tuttu..