kore sineması'nın başyapıtlarından olup bir japon mangasından beyazperdeye uyarlanıp 2003 yılında gosterıme girmiş ve 2004'teki birçok sinema ödülünü silmiş süpürmüş park chan wook gerilim-dram filmidir.
sarhos oldugu bir gece sokaktan esrarengizce kaçırılıp bir odaya hapsedilen ve 15 yıl boyunca burada tutulan, dış dunyadan kopartılmış ve sadece tv izlemesine müsade edilen (b: oh dae su) namlı pijin bu gecen sure icerisinde hesap kitap yapıp kendini mental ve fiziki olarak geliştirmesi, delirmemek için yemegine konulan şizofreni ilaçlarıyla uyku ile uyanıklık arasında takılması ve yaşadıklarını-hayatındakileri kagıda aktarmaya başlaması ile film başlıyor.
sonra intikam ve serüven..
filmin sonunda ters koşe olduğum için bu senaryoyu yazan japon ve koreli manyakların nasıl bir bunalım hayat sürdüklerine bir kez daha şahit olduğumdan film bittikten sonra 7 cedlerine aklıma geldikçe söverim.
oyunculuk süper, flashback yani geçmişe giderek gelecekle bağlantı kurulan olay-konular da güzel lakin ödülleri elbette senaryosundaki akla gelmez manyaklıkla aldığı aşikar.
"senaryo ve filmin sonu beni şaşırtsın", "kan göreyim aksiyon göreyim, arada erotizm de olsun", "psikopata bağlayan yok mu a.q, onu da görim" diyenler kaçırmasın!
klasik müzik sevenlere not: soundtrackleri muhteşem, hele ki "(b: the last waltz)"! ama bir sahnede dişler sökülürken arkada çalan fon müzükü vivaldi reyizden "4 mevsim"dir! "ilkbahar"ı çok dinlediğim için bilirun!
sarhos oldugu bir gece sokaktan esrarengizce kaçırılıp bir odaya hapsedilen ve 15 yıl boyunca burada tutulan, dış dunyadan kopartılmış ve sadece tv izlemesine müsade edilen (b: oh dae su) namlı pijin bu gecen sure icerisinde hesap kitap yapıp kendini mental ve fiziki olarak geliştirmesi, delirmemek için yemegine konulan şizofreni ilaçlarıyla uyku ile uyanıklık arasında takılması ve yaşadıklarını-hayatındakileri kagıda aktarmaya başlaması ile film başlıyor.
sonra intikam ve serüven..
filmin sonunda ters koşe olduğum için bu senaryoyu yazan japon ve koreli manyakların nasıl bir bunalım hayat sürdüklerine bir kez daha şahit olduğumdan film bittikten sonra 7 cedlerine aklıma geldikçe söverim.
oyunculuk süper, flashback yani geçmişe giderek gelecekle bağlantı kurulan olay-konular da güzel lakin ödülleri elbette senaryosundaki akla gelmez manyaklıkla aldığı aşikar.
"senaryo ve filmin sonu beni şaşırtsın", "kan göreyim aksiyon göreyim, arada erotizm de olsun", "psikopata bağlayan yok mu a.q, onu da görim" diyenler kaçırmasın!
klasik müzik sevenlere not: soundtrackleri muhteşem, hele ki "(b: the last waltz)"! ama bir sahnede dişler sökülürken arkada çalan fon müzükü vivaldi reyizden "4 mevsim"dir! "ilkbahar"ı çok dinlediğim için bilirun!