özellikle genç nesillere türk milliyetçiliğini aşılayan harika öğreti hikaye yazarı. küçükken okuduğum hikaye kitaplarının halen etkisindeyim.
Türk soyunun yirminci asırda yetiştirdiği en büyük değerlerden olan ömer beğ hem seçkin bir düşünür hem de üretken bir öykü yazarı olarak otuz altı yıllık, kısacık ve hastalıklarla boğuşarak geçen ömrüne rağmen Türk edebiyatına ve umumi efkarına damgasını vurabilmiş bir bilge şahıstır.
Aşiyan, Donanma, Tercüman-ı Hakikat gibi birçok gazete ve dergide yüzlerce öykü yayınlar.
Nesime Ceyhan Hoca'nın ifadesine göre "Türkçülük fikritatını pratik hayata hikayeleriyle yerleştiren bir edip olarak karşımıza çıkar."
Onun hikayelerini belirili başlıklara ayıracak olursak diyebiliriz ki
Osmanlıcılığın iflasını ve Türkçülüğün gerekliliğini anlattığı Nakarat, Beyaz Lale, Hürriyet Bayrakları, Bomba gibi eserler. Balkan zulmünü, Türklerin kendilerinden olmayanlara aptalca bakışlarının sonunda gördükleri eziyetler gibi çarpıcı sonları olan öykülerdir.
Dönemin ideallerinden biri olan Türklerin kendi benliklerini farketmelerini tarihten gelen varlıklarını idrak etmeleri ve Türklük bilinci kazanması için kaleme aldığı Teke Tek, Kızıl Elma, ferman, başını vermeyen şehit, vire, kütük, topuz, primo türk çocuğu gibi öyküler.
çocukluk anılarınan oluşan ve birer çocuk terbiyesi aracı olan And, ilk Namaz, Kaşağı, Falaka gibi hikayeler.
Bağnazlığın, dini taassubun insanımızı düşürdüğü vaziyetin tenkidini içeren keramet, Türbe, Hafiften Bir seda, tos, gizli mabed gibi hikayeler.
Yine öçmer Beğ bir Türkçü aydın olarak Türk lisanının sadeleşmesi hususunda büyük çaba sar fedenlerin başındadır. Genç Kalemler mensubu aydınımızın Dilde sadeleşmenin bir manifestosu niteliğindeki Yeni Lisan makalesi pek meşhurdur.
36 yıl değil de normal bir insan ömrü kadar yaşayabilseydi Türklüğe daha ne büyük hizmetler verebilecekti diye düşündükçe insana "ah!" çektiren biridir. Yeri uçmak olsun.