portishead

yeni keşfettiğim, çabuk bağlandığım, zor vazgeçeceğe benzediğim ingiliz grup. massive attack ile de uzaktan akrabalıkları varmış. grubun solisti beth gibbons'ın her parça öncesi altın vuruş yapmış havası var, o derece melankolik, o derece dingin. requiem for a dream'in soundtrack'i portishead elinden çıkmış olsaydı hiç şaşırtıcı olmazdı bu yönüyle. klipleri desek ayrı olay, kısa film gibi her biri. öyleyse bir glory box gelsin: http://tiny.cc/7oqu8
roads da olmazsa olmazdır, hele bu performans: http://tiny.cc/zk012

senelerdir sıkılmadan dinlediğim grup. NY konserlerini art arda kaç kere izledim ve dinledim hatırlamam. roads ayrı bir tattır ayrı bir dokusu vardır. konsere gelse de gitsek dedirtir ama gelmezler. massive attack ile alt yapıda aynıdır hatta birlikte çalıştığı dönemlerde vardır.