1999 yılında, fenerbahçe'nin pendikspor'a 2-1 yenilmesinden sonra, psikopat bir holigan tarafından yüzü tekmelenmiştiradam hareket halindeki arabanın kapısını açıp, rüştü'yü tekmelemiştir.özetle: holiganizmin en yüksek ve tehlikeli olduğu zamanlarda futbolcu olmuştur.
türklerin oliver kahn'ı olmuştur.
benim çocukluğum ilk dönemi beşiktaş'ın, son dönemi ise galatasaray'ın oldukça başarılı olduğu, fenerbahçe'nin en başarısız dönemi olan doksanlı yıllara tekabül eder ki bu nesildeki arkadaşlarımızın büyük çoğunluğu galatasaraylı ve beşiktaşlı olmuştur. ben ise fenerbahçeliydim, benim fenerbahçeli kalmamda ve fenerbahçe sevgimin artmasındaki en büyük pay bu adama aittir. fenerbahçe'nin doksanlı yıllardaki tek şampiyonluğu olan 96 şampiyonluğundaki katkısı, milli takımdaki inanılmaz performansı, efendiliğiyle ve biraz da küçük amcama benzediği için rüştü'ye inanılmaz bir sevgi ve hayranlığım vardır. barcelona'ya gittiğinde ağlamış, fenerbahçe'ye tekrar döndüğünde ise çok sevinmiştim ancak beşiktaş'a gittiğinde müthiş bir kızgınlık duymuştum kendisine. yine de her şeye rağmen hala çok sevdiğim, saygı duyduğum ve benim için futbol denilince akla gelecek ilk isimdir.
çoğu zaman sevindiren, bir zamanlar gözlerinin altındaki boyalardan iyi prim yapan kaleci.her maçını izlerken "kaç yaşındaydı lan?" diye tartışmaya gireriz.ama fener'den ayrıldıktan sonra gözümden düştü ama kendisine göre en iyisini yaptı. fener'de olsa sittin sene kaleye giremezdi.