şahsımda bulunandır. beğendiğim bir süs eşyasını alırım. fiyatı pahalı geldiği için vazgeçtiğim bir eşyayı da dükkan çevresinde ve içinde birkaç tur attıktan sonra ani bir kararla yine alırım. :( çok şükür annem bu durumdan rahatsız değil ve zevklerimi beğeniyor. o yüzden aldığım eşyalar için ''niye aldın?'' ya da ''nereye koyacağız?'' gibi sorularla muhatap olmuyorum. klasikleşmiş, her yerde görmekten bıkılan ürünleri bedava dahi olsa almam. misal beypazarı'na gitmişsen, en fazla satılan süs eşyası beypazarı evleri maketi. lan o kadar sevimsiz duruyor ki bir evin içinde. bedava verseler almam. o yüzden dün de bir süs eşyası almadan direksiyonu kıracaktım az kalsın. çok şükür bir sanat konağı'nda ahşaptan imal edilmiş çok klas şeylerle karşılaştım. ahşap tabanlı gaz lambaları, şamdanlar falan. ellerine hint kınası yaptırdığımız mine ile ayça ceren ceylanlar gibi sevindirik oldum. :(