varlık vergisi

ittihatçılardan bilhassa kara kemal'in teklifinden geldiği yorumları yapılan milli iktisat politikası için, savas ve olaganustu hallerde askerlik ve memuriyette bulunmayıp ticaretle karaborsa satıstan zengin olan azınlık vatandaşlarının evrensel hukuka dayanmayan despotik bir yöntemle 1942 yılında vergiye tabi tutulması olayıdır.

zira ödeme yapamayanlar erzurum aşkale'ye trenle soğuk mevsimde işçi olarak gönderilmiştir. bu uygulamanın banileri şükrü saraçoğlu chp'si ve milli şef inönü'dür. sayelerinde bğütçenin yıllık 3te 1i elde edilmiştir!

mantıken savunduğum ve vıcdanen doğru bulduğum bir politikadır! malesef 1 yıl sonunda iç-dış baskılar sonucu uygulama gevşetilip sonra da tamamen tedavülden kalkmıştır.

1934 trakya olayları'ndan arta kalanları bu yolla devredışı bırakan derin devlet, daha sonra başka komitacı yollara başvurmuştur.

(bkz:6-7 eylül hadiseleri)

devlet kavramının oturduğu düzlemin milli mi yoksa evrensel mi olduğu hususuna göre makulluğu ve meşruluğu tartışılacak olan vergi türü.

azınlık ihanetlerinin etkisiyle yaşam hakkı elinden alınmaya çalışılan bir millet ve onun kurduğu devlet tabiki kendisini koruma güdüsüyle bu tip makul ve meşru icraatlara imza atacaktır. milletin ve devletin baniliği hususunda kıstasımız beynelmilel kaideler değil varlığımızın ebediyetini sağlayacak milli yaptırımlardır.

yalnız azınlık mensuplarının bu vergiyi ödeyebilmek için mallarını yerli sermayedarlara satmak zorunda kalmaları bölgelerin zengin ailelerini dahada kompradorlaştırmış ve zenginin dahada zengin olmasını sağlamıştır.