araplarla türklerin müslümanlığı iki temel bakış açısında ayrılır. "tanrıdan korktuğu için ibadet eden", "tanrı sevgisi için ve onunla bütünleşmek için ibadet eden". bir arap ne kadar inkar da etse, günlük yaşamdaki tavır, davranış ve olaylara bakış açısı, "tanrı korkusu" temeline dayanır.
islamiyeti benimseyen pek çok etnik köken ve toplum içinde yalnızca ve yalnızca türkler arapların bu kalıbına sıkışmamıştır. çünkü göktanrı ınancından gelen bilinçaltı şudur: "seni ve herşeyi yarattığını kabullendiğin tanrıdan neden korkasın ki. onunla bütünleşmek için çaba sarfet." islamiyeti bu anlayışla yorumlamıştır ve sonucunda "tanrı korkusuna"değil, "tanrı sevgisine" dayalı bir inanç ortaya çıkmıştır.
islamiyeti benimseyen pek çok etnik köken ve toplum içinde yalnızca ve yalnızca türkler arapların bu kalıbına sıkışmamıştır. çünkü göktanrı ınancından gelen bilinçaltı şudur: "seni ve herşeyi yarattığını kabullendiğin tanrıdan neden korkasın ki. onunla bütünleşmek için çaba sarfet." islamiyeti bu anlayışla yorumlamıştır ve sonucunda "tanrı korkusuna"değil, "tanrı sevgisine" dayalı bir inanç ortaya çıkmıştır.